ครัวคุณต๋อย

ย้อนวันวาน  “ไส้กรอกแดง ขนมโตเกียว” เมนูอร่อยริมรั้วโรงเรียน วันที่ชุดคอซองเป็นวัยของเรา

ฉันในชั่วโมงทำงาน เกิดเบื่อ ๆ จึงหยิบมือถือขึ้นไถเฟสบุ๊ค เห็นคำขวัญวันเด็กผ่านตา ชวนให้ย้อนนึกถึงวันวาน ที่เคยใส่ชุดนักเรียน ชั่วโมงเรียนที่ยาวนาน  ตาเหม่อออกนอกหน้าต่าง เสียงเดียวที่อยากได้ยิน คือ “เสียงอ็อด” เพราะมีเมนูโปรดก่อนกลับบ้าน อย่างไส้กรอกแดง และขนมโตเกียว รออยู่หน้าโรงเรียน

จำได้ว่า ก่อนถึงบ้าน  ออกจากโรงเรียน ต้องตรงไปหารถเข็นพ่อค้าลูกชิ้นก่อน มีไส้กรอกแดงทอดรอไว้เต็มถาด เพื่อนนักเรียนทั้งรุ่นน้องและรุ่นพี่ ยืนห้อมล้อมพ่อค้า เหมือนกำลังดักปล้น เสียงแข่งกันสั่งลูกชิ้น ไส้กรอก ดังสนั่น จนพ่อค้าเบลอ มือหยิบจับลูกชิ้นเป็นพัลวัน ใส่ถุงส่งให้ตามออเดอร์ที่ได้ยิน 

ข้าง ๆ รถเข็น มีคุณป้าหน้าตาใจดี รับหน้าที่ทอด ทันทีที่ไส้กรอกลงสัมผัสกับน้ำมันพืชร้อน ๆ  ที่ถูกแปลวไฟโลมเลียผิวกระทะ น้ำมันก็ฟูเป็นฟอง สักพักไส้กรอกแดงก็ค่อย ๆ ฟู และกรอบ  แล้วคุณป้าก็ใช้กระชอนใบใหญ่ ช้อนไส้กรอกแดงขึ้นจากกระทะ พักรอให้สะเด็ดน้ำมัน  ฉันที่ยืนมองเผลอกลืนน้ำลายดังเอื้อก

ไส้กรอกแดง เมนูโปรดในวัยเด็ก ปัจจุบันไส้กรอกแดงมีให้เลือกหลายหลายยี่ห้อ แต่ละเจ้าก็มีสูตรเด่นเป็นเอกลักษณ์  โดยเฉพาะรสชาติและกลิ่น เช่น กลิ่นหอมนม กลิ่นเนย หรือกลิ่นชีส เราสามารถเลือกกลิ่นที่ชอบเพื่อเพิ่มความฟินเวลากินได้ ยิ่งมีน้ำจิ้มซอสมะขาม ถือเป็นซิกเนเจอร์ รสชาติมีเอกลักษณ์ที่มีครบ “สามรส”  กลมกล่อม เปรี้ยว หวาน เผ็ด หอมผักชีไทย ช่วยกระตุ้นความอยากอาหารได้ดีมาก

ยังจำได้ดี ทันทีที่ได้ไส้กรอกแดงร้อน ๆ ราดน้ำจิ้มฉ่ำ ๆ จากลุงเจ้าของร้าน ใจของฉันบานเป็นกระด้งเลยแหละ ก่อนจะย้ายมาเป็นไทมุงล้อมรถเข็นขนมโตเกียว แกเอ้ยย จะเล่าให้ฟัง สมัยวัยมัธยมต้นของฉันขนมโตเกียวเป็นของใหม่มาก ๆ ฮิตติดลมบน เหมือนเพลงคู่กัด (น้าเล่าให้ฟังว่าเพลงของคุณธงชัยดังมาก ฉันไม่ทันหรอก) 

ฉันเชื่อว่า หลายคนโตมากับภาพจำของรถเข็นขนมโตเกียวที่จอดอยู่หน้าโรงเรียนตอนเลิกเรียน พร้อมกับกลิ่นหอมของแป้งที่โดนความร้อนและกลิ่นซอสปรุงรสที่ฟุ้งไปทั่ว มีไส้ให้เลือกทั้งแบบคาว เช่น  ไส้กรอก ไข่นกกระทา  หมูสับปรุงรส และแบบหวานเท่าที่เคยได้ชิมลิ้มรส ก็มีไม่มาก เช่น ครีมคัสตาร์ด สังขยาใบเตย แต่ปัจจุบันน่าจะต่อยอดสูตรให้มีไส้ได้เลือกเพิ่มหลากหลาย ส่วนตัวฉันชอบไส้หวาน และแป้งของขนม ที่มีความหอมเป็นพิเศษ

เมื่อได้เล่าถึงขนมโตเกียว ก็อดใจสืบค้นประวัติศาสตร์ของขนมชนิดนี้ไม่ได้ เลยถาม Gemini (เมื่อก่อนถาม Google) ให้ข้อมูลมาว่า “…ต้นกำเนิดที่เชื่อกันมากที่สุดคือ เกิดขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2510 ที่ห้าง “ไทยไดมารู” (ห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่นแห่งแรกในไทย ย่านราชประสงค์) โดยมีการดัดแปลงมาจากขนมญี่ปุ่นอย่าง โดรายากิ (Dorayaki) หรือ ยัตสึฮะชิ (Yatsuhashi) แต่ปรับรสชาติให้ถูกปากคนไทย และตั้งชื่อว่า “ขนมโตเกียว” เพื่อให้ฟังดูทันสมัยและเข้ากับบรรยากาศห้างญี่ปุ่นในสมัยนั้น….” 

เล่าถึงตรงนี้ขอย้อนไปตอนที่ ยืนรอขนมโตเกียว พ่อค้าตักแป้งลงละเลงบนเตา ขณะรอให้แป้งสุก กลิ่นหอมมาก ยิ่งได้เห็นพ่อค้าตักไส้ราดลงบนชิ้นขนม ยิ่งดูน่ากิน  ไส้ที่ฉันชอบมากที่สุดคือ ไส้สังขยา แต่ด้วยราคาค่อนข้างแพง โอกาสที่จะได้ซื้อกินไม่บ่อยมากนัก ทุกครั้งที่ได้กินมันคือความสุขล้น ๆ  ครั้งนั้นจำได้ดี หลังเลิกเรียนในวันนั้นฉันมีไส้กรอกแดง ขนมโตเกียว และน้ำส้มยี่ห้อมิรินด้า แบบเทใส่แก้วแบ่งขาย เมื่อได้กินทั้ง 3 อย่าง ชั่งเป็นชั่วโมงต้องมนต์สุด ๆ

เรื่องเล่าวันเก่า ๆ กับวันสำคัญของเด็ก เป็นความหลังที่รู้สึกสนุกทุกครั้งเมื่อคิดถึง โดยเฉพาะเมนูอร่อยหน้าโรงเรียนที่เป็นทั้งความทรงจำ และเมนูฮิตติดใจของหลายคน ความอร่อยที่สัมผัสได้ในความทรงจำและปัจจุบัน เรามาร่วมแบ่งปันความอร่อยหน้าโรงเรียน “เมนูหน้าโรงเรียน” ในความทรงจำ และร้านอร่อยที่อยากบอก

ที่สำคัญ “วันเด็กปีนี้ ใครไปเจอร้านโตเกียวหรือไส้กรอกแดงทอดเจ้าเด็ดที่ไหน ถ่ายรูปมาอวด มาแชร์กัน” ในช่องทางโซเชียลมีเดีย “ครัวคุณต๋อย” กันบางนะ