ครัวคุณต๋อย

LOST TASTE, FOUND VIBES! ย้อนเวลาตามหา "รสชาติที่หายไป" ของกรุงเทพฯ

1 จังหวัด 1 เมนูเชิดชูอาหารถิ่น รสชาติที่หายไป กรุงเทพมหานคร เราพึ่งนำเสนอ ข้าวตอกตั้ง ขนมโบราณ ไปเมื่อไม่นานมานี้ ได้ผลตอบรับดีมาก โทรมาถาม แล้วก็ไปตามหาซื้อกันใหญ่

ข้าวตอกตั้ง เป็นเมนูประจำถิ่นกรุงเทพฯ ในปี 2566 ผมก็เลยไปตามหา ปีต่อๆมา ว่าขนมชนิดไหน ที่เกือบจะสูญหายไปอีก จะได้เอามาบอกเล่า ให้คุณลุงคุณป้า ได้หายคิดถึงปรากฏว่า ปี 2567 ก็คือ  ขนมเหนียว และปี68 ก็คือ ขนมขี้หนู

ผมคิดว่าหลายๆคน คงลืมกันไปแล้วมาครับ มาฟังเรื่องราวดี ๆ ของขนมทั้ง 2 ชนิดนี้กัน  ขนมเหนียว เป็นขนมไทยโบราณ ที่ได้รับอิทธิพล จากภูมิปัญญาของชาวมอญ ที่นำวัตถุดิบพื้นบ้าน มาใช้ประโยชน์อย่างคุ้มค่าโดดเด่นด้วยวิธี ถนอมอาหาร แบบมีศิลปะ ละเมียดละไม ทำจากแป้งข้าวเหนียว ที่นำไปต้มจนสุก ได้เนื้อสัมผัสที่นุ่มหนึบ คลุกกับมะพร้าวทึนทึก ราดน้ำตาลเคี่ยวโรยข้าวพองกรอบ ๆ  (สมัยก่อนจะใช้  ข้าวตังก้นหม้อ เอาไปตากแดดให้แห้งนำไปทอดให้พองกรอบจะหอมอร่อย

ส่วน ขนมขี้หนู เป็นขนม ที่มีหลายชื่อทั้งขนม ทราย, ขนม ละอองฟ้าแต่ส่วนใหญ่ ก็เรียก ขนมขี้หนู ทำจากแป้งข้าวจ้าว นวดผสมน้ำแล้วค่อย ๆ ครูด ผ่านตะแกรง จนเป็นผงละเอียด แล้วนำไปนึ่งจนสุกคลุกเคล้ากับน้ำเชื่อม อบควันเทียน ส่วนใหญ่ จะมีสีเขียว &สีชมพู สวยงามเนื้อละเอียด นุ่มฟู  ร่วนซุย คล้ายเม็ดทราย หอมกลิ่น อบควันเทียน

สมัยก่อน จะห่อใบตองถ้าจะกินให้อร่อย…ต้องบีบก่อนทาน  เพราะกลิ่น-ของใบตอง จะช่วยชูรสชาติของขนมขี้หนู กับมะพร้าวขูด ให้ละมุน..เกินคำบรรยาย